« 107714567538301507 | Heim | Next Post »
107740778599633787
árni | laugardagur 21.febrúar, 2004
dr�fa hringdi � mig � h�deiginu � dag me�an �g var � k�rfubolta og spur�i hvort �g v�ri ekki a� koma heim, h�n �tla�i neblilega a� fara til v�kur � dag og �tla�i a� f� far me� systur sinni fr� selfossi, en �g �tti a� skutla henni �anga�… tilefni fer�arinnar var �a� a� langafi hennar var v�st or�inn nokku� veikur og ekki var b�ist vi� �v� a� hann myndi lifa miki� lengur og au�vita� vildi dr�fa hitta langafa sinn og f� a� kve�ja hann… en s�mtali� � h�deginu var einmitt til a� reka � eftir m�r �v� pabbi hennar haf�i hringt � hana og sagt henni a� langafi hafi l�tist � morgun… vi� brunu�um au�vita� beint austur til v�kur og h�r er �g n�…
�g er ekki vanur �v� a� �urfa a� takast � vi� dau�a f�lks sem er m�r n�skyllt… afi minn d� �egar �g var 18 �ra og �ar me� er �a� upptali�… reyndar hafa pabbar tveggja af m�num bestu vinum d�i� og annar �eirra n� um j�lin…
�a� er alltaf skelfilegt �egar f�lk deyr ungt, en m�r finnst ekki tilefni til a� syrgja of miki� �egar um er a� r��a f�lk sem komi� er h�tt � n�r�tt… afi minn var 83 �ra �egar hann d� og langafi dr�fu hef�i or�i� 89 �ra � �r… �etta er �a� sem m�r �ykir l�ng �vi og �egar h�n hefur veri� jafn g�� og s� sem afi minn og langafi dr�fu upplif�u finnst m�r ekkert athugavert vi� �a� a� s�tta mig vi� �a� a� �eir s�u komnir a� lei�arlokum… sta�reyndin er s� a� f�lk eldist, �g er a� eldast og �a� ���ir n�tt�rulega a� �eir sem eru � krinum mig eru a� ver�a gamlir l�ka og � endanum deyjum vi� �ll, �a� er �a� eina sem er vita� � l�finu eins og eddie vedder s�ngvari pearl jam segir � einu lagi s�nu: “i know i was born and that i will die, the inbetween is mine”… semsagt �a� sem vi� gerum vi� l�fi� okkar er okkar eigin �kv�r�un og �v� er best a� vanda vali� 
Fl: Annað |
